Boyun, Göğüs ve Bel Omurgasında Pedikül Vidası Yerleştirme Teknikleri

Pedikül vida enstrümantasyonu, omurga cerrahisinde temel bir cerrahi beceridir ve genç cerrahların mutlaka ustalaşması gereken temel tekniklerden biridir. Torakolumbal pediküllerin benzersiz anatomik özellikleri ve komşu yapılarının karmaşıklığı göz önünde bulundurulduğunda, ilgili prosedür ayrıntıları ve teknik nüanslarla ilgili kapsamlı bir anlayış kritik derecede önemlidir.

(I) Torakal Omurga

Pedikül vida yerleştirimi, omurga cerrahisinde temel bir beceridir. Torakal omurga için, kafaya–kuyruğa giriş noktası genellikle transvers süreçlerin üst ve orta üçte birinin birleşme noktasında ya da transvers sürecin üst sınırında seçilir. Medial–lateral giriş noktası ise genellikle faset eklemi lateral sınırındadır.

Makale, medial–lateral giriş noktasını belirlemek için yeni bir yöntem tanıtmaktadır; bu yönteme "ventral lamina ve superior artiküler faset yöntemi" adı verilmiştir. Özellikle medial–lateral giriş noktası, torasik vertebra superior artiküler fasetinin (SAF) orta hattının 2–3 mm lateralinde seçilir. Ancak anatomik varyasyonlar nedeniyle bu lokalizasyon yönteminin spinal kanala girmenin %0,43'lük bir riski vardır.

Torasik lamina ventral korteksi görece kalın ve güçlüdür; bu nedenle pedikül probu, doğal olarak pediküle yönlendirilme eğilimindedir ve böylece iyi pozisyonlandırılmış bir vida yolu oluşturulur.

Makalede, Lenke ve ark. tarafından 2004 yılında önerilen ve yazarın pratikte çok güvenilir bulduğu sefalad–kavdal giriş noktası yöntemi de bahsedilmektedir:
- T7, T8, T9: transvers süreç üst sınırı ile faset eklemi kesişim noktası.
- T1, T2, T3, T12: transvers süreç orta noktası (T12 için, eyer biçimli çukurun orta noktası seçilmelidir).
- T6, T10: transversus süreçlerin üst orta üçte birinin hemen üzerinde.
- T4, T5, T11: transversus süreçlerin üst orta üçte birinde (transversus süreç çıkıntısı üzerinde; T11’de bazen eyer biçimli bir yapı da bulunur).

Yazarın baştan kuyruğa giriş noktası olarak yaygın olarak kullandığı yöntem şöyledir: T7, T8 ve T9 seviyelerinde transversus sürecin üst kenarı seçilir; diğer tüm seviyelerde ise transversus süreç çıkıntısı seçilir. T11 ve T12 seviyelerinde eyer yapısı varsa giriş noktası doğrudan eyerin çukurunun tam ortasındadır.

(II) Servikal Omurga

Atlas (C1) için üç geleneksel yöntem vardır; bu yöntemlerin medial–lateral giriş noktası açısından temelde benzerdir. Baştan kuyruğa giriş noktası tekniklere göre değişir; ancak vida yörüngesinin çoğu lateral kütleye yerleşirken, bazı yörüngeler posterior arkı keser ya da tamamen onun içinde kalır.

C2 pedikül vida yerleştirilmesi için pedikülün medial sınırını açığa çıkarmak ve vidayı doğrudan görüş altında yerleştirmek, en güvenli ve en güvenilir yaklaşımdır. C3–C6 seviyelerindeki pedikül vida teknikleri daha zor öğrenilir ve bireysel anatomik varyasyonlara çok fazla bağlıdır.

Yan kütle vidaları için giriş noktası, yan kütlenin orta noktasında, hafifçe medialde ya da orta noktanın 1 mm superior veya inferiorunda olabilir. Giriş noktası tek bir nokta değil, güvenli bir bölge olarak kabul edilir.

(III) Lomber Omurga

Lomber pedikül vidaları için lateral açılandırma yaklaşık olarak 20°–30°’dir. Uygulamada bu sayısal değerleri tam olarak takip etmek zordur; bunun için uzun süreli pratik gerekir ve açı hakkında genel bir fikir sahibi olmak yeterlidir.

Dokunsal geri bildirim çok önemlidir. Pedikülün süngersi kemik dokusuna ilerlerken, kum benzeri bir taneli hissedilir. Kemik tarafından probun ‘emildiği’ ya da ‘kavrandığı’ hissi de vardır. Yardımcı bir benzetme: Elinize bir avuç kum ya da darı alın ve parmaklarınız arasına bir metal çubuk yerleştirin—işte bu his budur.

Bazı görseller, Profesör Lei Wei’nin ‘Omurga İç Sabitleme Sistemleri Atlası’ adlı kitabından uyarlanmıştır.