Hoe plaatst u de pollerschroeven (blokkeringsschroeven) nauwkeurig?

Bij schuine fracturen van lange botten op de overgang tussen metafys en diaphys kan het bereiken van een goed resultaat met intramarrow nailing uitdagend zijn. Er is een sterke neiging tot axiale verplaatsing, vaak vergezeld van karakteristieke misalignatie van het korte botsegment. Blokkadeschroeven zijn effectieve aanvullende hulpmiddelen voor fractuurcorrectie. Dit artikel beschrijft een methode voor het plaatsen van blokkadeschroeven om nauwkeurige inbrenging te waarborgen, waardoor hun nut wordt gemaximaliseerd en een uitstekend eindresultaat wordt bereikt.

Methode

Teken eerst een lijn langs de lange as van het verplaatste, verbrede botsegment. Teken vervolgens een tweede lijn langs het fractuurvlak, zodanig dat deze de eerste lijn snijdt. Aangezien bijna alle metafysaire fracturen een zekere mate van schuinheid vertonen, ontstaan hierdoor vier hoeken: twee scherpe en twee stompe.

Om een juiste reductie te bereiken, moet de schroef worden geplaatst binnen de scherpe hoek. Door de schroef in het verbreedde of breedste gedeelte te plaatsen—waar hij het beste eventuele afmetingsverschillen tussen implantaat en metafysaire diameter kan compenseren—is vaak één schroef voldoende; dit is bovendien de aanbevolen locatie voor de eerste schroef. Wanneer de intramedullaire spijker de schroef raakt, moet de baan van de spijker worden afgebogen zodat het verplaatste botsegment in de gewenste richting wordt gereduceerd, ondersteund door de strakke mechanische pasvorm die voortkomt uit de kleinere metafysaire diameter.

Indien een tweede schroef nodig is, dient deze te worden geplaatst in de andere scherpe hoek (die dichter bij het isthmus ligt en daarom minder effectief is), maar deze versterkt wel het effect van de eerste schroef. Bij complexere fracturen kan deze techniek ook worden gebruikt om schroeven in meerdere vlakken te plaatsen.

Stap-voor-stapprocedure

1. Trek een lijn langs de lange as van het verplaatste, verbrede botsegment.
2. Trek een tweede lijn langs het fractuurvlak, zodat deze de eerste lijn snijdt.
3. Identificeer de scherpe hoeken (afbeeldingen 1 en 2).

Figuur 1. Deze illustratie toont een scheve fractuur van het distale femur en laat zien hoe de scherpe hoeken worden geïdentificeerd, alsook de ideale reductierichting die nodig is om de verplaatsende krachten te overwinnen en een nauwkeurige reductie te bereiken.

Figuur 2. Een illustratie van een scheve fractuur van het proximale tibia met een scheefheidrichting die tegenovergesteld is aan die welke wordt getoond voor het distale femur.

4. Plaats de schroef in de scherpe hoek binnen het metafysaire of verbrede segment.
5. Breng een gidsdraad in onder fluoroscopische begeleiding, zodat de draadpunt vanaf de juiste zijde passeert om reductie te garanderen.
6. Breng de intramedullaire spijker in; zodra de spijker contact maakt met de schroef, moet deze worden afgebogen, waardoor reductie en compressie op de fractuurlocatie worden verkregen (afbeeldingen 3 en 4).
7. Indien het plaatsen van een tweede schroef de reductie verder kan verbeteren, plaats deze dan in de scherpe hoek dichter bij het isthmus.

Figuur 3. De intramedullaire nagel raakt de blokkadeschroef die is geplaatst in de scherpe hoek van het verbreedde segment (in dit geval het distale segment), waardoor een distale femurfractuur precies wordt gereduceerd.

Figuur 4. De intramedullaire nagel raakt de blokkadeschroef die is geplaatst in de scherpe hoek van het verbreedde segment (in dit geval het proximale segment), waardoor een proximale tibiafractuur precies wordt gereduceerd.

Klinische voorbeelden

Tibiafractuur

De eerste schroef moet worden geplaatst in de scherpe hoek van het verbreedde segment, zoals aangegeven door de blauwe cirkel (Figuur 5). Intraoperatieve fluoroscopie toont een goede reductie en postoperatieve beeldvorming bevestigt dat de reductie behouden blijft.

Schuine fractuur van het distale derde deel van de diaphyse van het femur

De richting van de schuinheid is in dit geval tegengesteld aan die in de vorige figuur, maar hetzelfde principe geldt: de schroef moet worden geplaatst in de scherpe hoek van het verbreedde segment. Intraoperatieve fluoroscopie toont een bevredigende reductie (Figuur 6).