Fixatio Externa Transarticularis pro Fracturis Distalis Radii

Hoc protocollum therapeuticum ostendit quattuor communes fracturarum species ut sequitur:
- A) Fractura non reducenda
- B) Fractura reducenda
- C) Fractura reducenda et temporarius fixata
- D) Fractura denique fixata

Principia Applicationis Fixatoris Externi Transarticularis

In fracturis simplicibus vel compositis ulnae distalis, fixator externus transarticularis articuli carpi adhiberi potest ut tractatio temporaria aut definitiva.

Fixator externus solus adhiberi potest aut ut auxilium fixationis per clavos K. Technica specifica fixationis per clavos K pro singulis fracturarum typis applicabilibus in alio protocollum describitur.

Considerationes speciales pro fixatione externa carpi: Pro fixatione externa transarticulari carpi, systema fixatoris externi 4 mm (parvum) saepius utitur, sed etiam cum systemate 8 mm (medium) combinari potest. Applicatio eius technicam basicam sequitur, quae pro systemate fixatoris externi 11 mm (magno) describitur.

Systemata varia alia fixatorum externorum disponibilia sunt.

Praeparatio Patientis

Ad accessum dorsalem, patientis positio supina est.

Insertio Pinarum (Carpus)

Complicationes ad insertiones pinarum pertinentes

Cum pinae filetatae pro fixatore externo inseruntur, haec tria potentialia incommoda consideranda sunt:
- Lesio tendinum extensorum
- Lesio rami superficialis nervi radialis
- Fractura metacarpi

Periculum horum complicationum minui potest per sequentes praecaventias:
- Notitia anatomiae et specificorum signorum anatomicorum pro insertione clavorum
- Usum maioris incisionis chirurgicae (1 cm pro secunda metacarpalia, longioris pro radio) potius quam incisionis parvae
- Dissectionem obtusam usque ad ossum
- Praeforationem antequam clavi inserantur

Signa Anatomica pro Insertione Clavi in Secundam Metacarpalem

- Clavi distales inserendi sunt proximaliter ad transitionem inter caput metacarpale et corpus metacarpale.
- Clavi proximales inserendi sunt distaliter ad transitionem inter corpus metacarpale et basim metacarpalem.
- Clavi firmiter fixandi sunt in utraque cortice.

Cavendum: Placatio Clavorum Eccentrica

Positio perni eccentrici metacarpalem debilitare potest et ad fracturam metacarpalis ducere.

Scrupulus distalis metacarpalis non debet tegumentum extensorium penetrare.

Ut hanc complicationem vitent, articulatio MCP indicis passive ad 90° flectatur, ut tegumentum extensorium paulum distaliter moveatur, et tendo ulnariter retrahatur.

In plano coronali, perna sub angulo 30°–40° a plano sagittali collocanda est, ut tendo extensorium vel tegumentum extensorium non penetretur.

Signa anatomica pro insertione pernae in shaft radialis

Duae pernae proximales infra ventres musculorum abductor pollicis longi (APL) et extensor pollicis brevis (EPB) inserendae sunt et has musculos non debent penetrare.
Hi musculi vulgo facile agnoscuntur. Prope 3–4 cm proximaliter ad eos, shaft radialis per cutem palpare potest. Haec regio, inter extensorem digitorum communem (EDC) et ventres musculorum extensoris carpi radialis longi/brevis (ECRL/ECRB) sunt area praeferranda pro insertione pinnae radialis proximalis.

Pinna perpendiculariter ad sectionem transversam scaphae radialis inserenda est.

Constructio telae / Reductio et Fixatio (Carpus)

Reductio et Fixatio

Reductio fracturae per tractionem longitudinalem applicatam per pollicem, indicem aut partem distalem telae efficitur. Secundum typum fracturae, manuvrae additae necessariae esse possunt. Pressio ad partem dorsalem carpi ad palmaris inclinationis articularis superficiei distalis radii restitutionem adiuvare potest.

Fila K auxiliaria
Si fixator externus ut tractatio definitiva adhibetur, fili K additi percutaneo modo in fracturis comminutis inseri possunt.

Technica exacta insertionis filorum K in protocollo tractationis pro correspondente typu fracturae describitur.

Cura postoperatoria post fixationem externam

Cura locorum insertionis pinnae

Ars recta inserendi pernos praecipuus est ad praevendendas postoperationes complicationes, magis quam quodlibet certum protocollum curae loci perni.
- Recta positio perni (secundum zonas tutae) ut ligamenta et tendines vitentur (p. ex., tibialis anterior)
- Recta ars inserendi perni (p. ex., angulus, profunditas) ut necrosis thermalis vitetur
- Dilatatio incisionum cutaneorum ad solvendam tensionem textus mollis circa locum insertionis perni (vide inspectionem et curam incisionum cutaneorum)

Cura locorum insertionis pinnae
Periti per totum orbem varia protocolla curae postoperationis ad praevendendam infectionem loci perni elaboraverunt. Hoc igitur documentum non imponit normam uniformem. Tamen sequentes principia recitantur:

- Ad idem protocollum constanter adhaerendum est usque ad remotionem fixatoris externi.
- Serva loca perniorum munda, removendo crustas et exsudata. Pernios lava cum solutione salina normali et/aut antiseptico/alcohol, ut opus sit, frequenter ad modum situationalis (ab semel in die usque ad semel in hebdomade), sed vitanda est super-munditia.
- Usus routine unguentorum aut solutionum antibioticarum pro cura locorum perniorum non commendatur.
- Postquam vulnus desierit stillare, vestimenta saepe non sunt necessaria.
- Nulla protectio locorum perniorum requiritur dum lavatur vel balneatur aqua pura.
- Doce patientem aut curatorem quomodo procedere debeat in munditia facienda.

Pernius Laxus aut Infectio Locorum Perniorum
Si pernius laxatur aut infectio loci pernii accidit, sequentes res agendae sunt:

- Omnes pernii affecti removeantur et novi pernii in ossibus sanis inserantur.
- Tractus pernii in aula operativa debridatur, inclusa curetatio et irrigatio.
- Capiantur specimen pro examinatione microbiologica, ut aptus usus antibioticorum, si necesse sit, dirigatur.
- Curet tractus pinnae infecti antequam ad definitivam fixationem internam convertatur; alioquin infectio introduci potest.

Rehabilitatio Functionalis
Postoperationaliter, aegrotus ad elevandum membro affectum et mobilizandum articulationes digitorum, cubiti et humeri hortandus est.

Si opus sit, rehabilitatio functionalis a therapeuta manuum dirigere potest.

Secutio
Visita de sequela septem ad decem dies postoperationaliter necessaria est ad vulnus inspiciendum et reductionem fracturae radiographice aestimandam.

Remotio Implantorum
Si fixator externus ut tractamentum definitivum adhibetur, saepe per sex hebdomadas retinetur antequam removatur (clavi K, si adhibentur, eodem tempore removentur).

Tempus remotionis a pluribus factoribus influentur potest, inter quos paternus fracturae, characteristicas singuli aegroti et evidentia radiographica consolidationis fracturae.