Fixatio externa (fractura simplex corporis humeri, fractura spiralis).

1. Considerationes generales

Principia modularis fixationis externae

Fixator externus modularis optime ad usum temporarium idoneus est. Cito applicari potest absque necessitate radiographiae intraoperationis et postea adiustari potest.

Particularia fixationis externae in technica basica applicationis modularis extern al fixatoris①② descripta sunt.

Considerationes speciales pro dia physi humeri infra traduntur.

Scenaria typica ad usum fixationis externae

Duo sunt scenaria typica ad usum fixatoris externi in fracturis dia physi humeri:

• Patientes polytraumatizati cum pluribus lesionibus extremorum

• Graves humeri laesionis, inter quas extensae molles partis laesionis cum vel sine neurovascularibus laesionibus
  

In utroque casu, aegrotus saepe in positione supina ponitur.

Nota de illustrationibus

Per totam hanc optionem therapeutici, illustrationes genericae fracturae formae ostenduntur, ut quattuor diversi typi:

A) Fractura non reducenda

B) Fractura reducenda

C) Fractura reducenda et provisoria fixatione adfixa

D) Fractura definitive fixata

2. Praeparatio aegroti et accessus

Positio aegroti

Patienis in positione supina est positio praeferranda ad fixationem externam.

Positio sedentis in sella maritimae et positio lateralis etiam uti possunt.

Approach

Sicut in omnibus locis ossium longorum, zonae tutae pro collocandis pernis definiri possunt. In typica situatione urgenti, patiens in positione supina iacet; ideo zona tuta tertii distalis humeri non est practica.

3. Insertio pernarum (corpus humeri)

Collocatio pernarum

Ad humerum pontificandum, duae pernae proximaliter et distaliter ad fracturam collocantur. Proximaliter, pernae anterolateraliter collocantur. Cave ne nervus axillaris aut caput longum bicipitis laedatur.

Distaliter pernae lateraliter collocari possunt. Sic faciendo, nervus radialis magno in periculo est. Ut lesionum nervi radialis numerus minuatur, incisiones satis magnae ad palparem et/vel ad directam visionem nervi radialis (non incisiones pungentes) adhibendae sunt. Fortasse melius est unam incisionem ad inserendum ambas pernas uti.

Margarita: Ut incisionis magnitudo minuatur, simul tamen adhuc sufficiens adhaesio in fragmento distali obtineatur, utile est pernae in directionibus divergentibus inserere.

Dissectio textuum mollium

Post incisionem cutaneam punctiformem dissectionem obtusam textuum mollium cum forfice ad ossum perfice. Usum tubulorum perforatoriorum cum trocaro uti, ut structurae musculares, vasculares et nervosae laedantur.

4. Cura post operationem

Cura locorum pernarum

Recta insertio pernarum

Ut complicationes post operationem praeviantur, technica insertiones pernarum magis importat quam quodvis aliud protocollum curae pernarum:

• Recta positio pernarum (vide zonas tutas) vitando ligamenta et tendines, p. ex. tibia anterior

• Recta insertio pernarum (p. ex. trajectoria, profunditas) vitando necrosin thermicam

• Extensiones incisionum cutanearum ad relaxationem tensionis textuum mollium circa insertionem pernarum (vide inspectionem et curam incisionum cutanearum)

Protocolum curae pinarum

Varia protocolla curae post interventionem ad praecavendam infectionem tractus pinarum ab expertis per totum orbem suadentur; ideo nullum protocollum standard pro cura locorum insertionis pinarum hic praebetur. Tamen sequentes observationes recommendantur:

• Cura post interventionem eodem semper protocollo perficienda est usque ad removalm fixatoris externi.

• Loca insertionis pinarum munda servanda sunt. Omnes crustae vel exsudationes removendae sunt. Pinas per solutio salina et/vel solutio disinficiens/alcohol purgare licet. Frequenta purgationis secundum circumstantias variat, a quotidianis usque ad hebdomadarias, sed modeste agendum est.

• Unguenta aut solutiones antibioticae pro cura routine locorum insertionis pinarum non recommendantur.

• Vestimenta non sunt utique necessaria, postquam secretio vulnus cessavit.

• Loca insertionis pinarum non opus habent protectione dum lavatur aut balneatur aqua munda.

• Patiens aut is qui patrem curat discere et applicare debet ritum purgationis.

Laxatio pinarum aut infectio tractus pinarum

Si acus laxatur aut infectio loci acus accidit, sequentes gradus adhibendi sunt:

• Removendae sunt omnes acus implicatae et novae acus in loco sano collocandae.

• Loca acuum in theatro operativo debridantur, per curettam et irrigationem.

• Specimina ad microbiologiam capienda sunt, ut idoneum tractamentum antibioticum, si opus sit, dirigatur.

Loci acuum infecti sanescere debent antequam ad definitivam fixationem internam transibitur; alioquin infectio consequetur.

Mobilizatio

Usus manus et antebrachii lenis statim incipere debet, ubi patiens hoc tolerare potest; tamen caute agendum est, si acus prope cubitum sint. Exercitationes pendulares aut motus humeri assistitus considerandi sunt quam primum tolerari possint.

Secutio

Vulnus post operationem diebus 7–10 inspiciendum est. Radiographiae fiunt, ut redactio comprobetur.

Patienst quotiesque ter vel quater in hebdomade videndus est, cum examinatione et radiographiis, donec unio firma constiterit et amplitudo motus atque vis restitutae fuerint.

Si fixator ad fixationem definitivam utitur, usque ad visibilem callosum et ad stabilitatem ac non-dolorem loci fracturae manere debet. Memento periculi unionis tardae aut non-unionis; igitur patientem observa et, si necesse est, alteram therapiam considera.