Técnica Estándar de Redución nas Fracturas do Húmero Proximal

Para a fixación con placa das fracturas do xúmero proximal, as complicacións máis frecuentes son a malunión en varo postoperatoria, a penetración dos parafusos na articulación, a necrose avascular e a perda da redución. A redución anatómica intraoperatoria e a súa manter son claves para unha fixación exitosa.

Para abordar este problema, describimos unha técnica estandarizada e escalonada de redución e fixación.

Procedemento:

Úsase unha abordaxe deltopectoral estándar. Colócanse fíos non reabsorbibles n.º 5 a través dos tendóns do manguito rotador na unión tendón–óso, principalmente para axudar na redución.

• Inxéctanse percutaneamente tres fíos de Kirschner de 2,0 mm de forma retrógrada no corpo do xúmero, dirixidos cara á liña da fractura (B).
• Redúcese anatomicamente o fragmento da cabeza do xúmero, prestando especial atención á restauración da integridade do soporte medial. Despois, os fíos de Kirschner avánzanse até o óso subcondral para proporcionar estabilidade (C).
• A continuación, redúcese o fragmento da tuberosidade maior. Tras a redución anatómica, aplícase unha placa de bloqueo angular estable e fíxase temporalmente con agullas de Kirschner de 1,6 mm **(D)**.
• A posición avalíase fluoroscópicamente. Antes de inserir os parafusos de bloqueo, asegúrase a placa con parafusos corticais de 3,5 mm. Retíranse as agullas de Kirschner, tense as suturas non reabsorbibles e realízase a fixación definitiva con parafusos (E e F).

As agullas de Kirschner poden inserirse desde distintas direccións:

(A) Redución manual da fractura con fixación temporal mediante agullas de Kirschner desde as direccións caudal e cefálica.

(B) Fixación do fragmento do calcar medial empregando unha placa tubular dun terzo, con fixación temporal da placa de bloqueo mediante agullas de Kirschner.

(C e D) Fixación final.

Esta técnica depende da capacidade do cirurxián de manter a redución mentres fixa os fragmentos con fíos de Kirschner antes da fixación definitiva. Pasar suturas non reabsorbibles a través dos tendóns do manguito rotador e aseguralas á placa axuda na redución e mantén unha fixación estable das tuberosidades.