Τεχνική Τυποποιημένης Μείωσης σε Καταγματα του Πρόσθιου Αυλακιού της Ωμοπλάτης

Για την ακινητοποίηση με πλάκα κατάγματος του πρόσθιου άκρου της ωμοπλάτης, οι πιο συχνές επιπλοκές είναι η μετεγχειρητική παραμόρφωση σε varus, η διάτρηση των βιδών στην άρθρωση, η αγγειακή νέκρωση και η απώλεια της αναγωγής.

Για να αντιμετωπιστεί αυτό το ζήτημα, περιγράφουμε μια τυποποιημένη, βηματική τεχνική αναγωγής και ακινητοποίησης.

Διαδικασία:

Χρησιμοποιείται μια τυπική δελτοπεκτορική προσέγγιση. Αδιάλυτα ράμματα νούμερο 5 τοποθετούνται διαμέσου των τενόντων του περιστρεφόμενου μανδύα στην ένωση τένοντα–οστού, κυρίως για να βοηθήσουν την αναγωγή.

• Τρεις καρφοί K-wire διαμέτρου 2,0 mm εισάγονται περκουτανώς με ρετρογραδή κατεύθυνση στον διαφυσικό άξονα της ωμοπλάτης, με στόχο τη γραμμή του κατάγματος (Β).
• Το θραύσμα της κεφαλής της ωμοπλάτης ανάγεται ανατομικά, με ιδιαίτερη προσοχή στην αποκατάσταση της ακεραιότητας της μεσαίας υποστήριξης. Στη συνέχεια, οι καρφοί K-wire προωθούνται μέχρι το υποχονδρικό οστό για να παράσχουν σταθερότητα (Γ).
• Στη συνέχεια, γίνεται η αναγωγή του θραύσματος της μεγάλης τροχαντηρικής απόφυσης. Μετά την ανατομική αναγωγή, εφαρμόζεται γωνιακά σταθερή κλειδαριά πλάκα και προσωρινά στερεώνεται με K-wires διαμέτρου 1,6 mm **(D)**.
• Η θέση ελέγχεται φλεβογραφικά. Πριν από την εισαγωγή των κλειδαριών βιδών, η πλάκα στερεώνεται με κορτικάλιες βίδες διαμέτρου 3,5 mm. Τα K-wires αφαιρούνται, οι μη απορροφήσιμες ράμματα τεντώνονται και εκτελείται η οριστική στερέωση με βίδες (E και F).

Τα K-wires μπορούν να εισαχθούν από διαφορετικές κατευθύνσεις:

(A) Χειροκίνητη αναγωγή του κατάγματος με προσωρινή στερέωση με K-wires από κατώτερη και ανώτερη κατεύθυνση.

(B) Στερέωση του μεσαίου θραύσματος του καλκαρίου με πλάκα τρίτου τροχαντηρικού τύπου, με προσωρινή στερέωση της κλειδαριάς πλάκας με K-wires.

(C και D) Οριστική στερέωση.

Αυτή η τεχνική βασίζεται στην ικανότητα του χειρουργού να διατηρεί την αναγωγή ενώ προσαρτά τα θραύσματα με καρφιά K πριν από την οριστική σταθεροποίηση. Η διέλευση μη απορροφήσιμων ραμμάτων μέσω των τενόντων της περιστροφικής μανσέτας και η στερέωσή τους στην πλάκα βοηθούν στην αναγωγή και διατηρούν σταθερή σταθεροποίηση των τροχαντήρων.