Efficientia clinica et radiographica arthroereisis surcalis cum vitulo in tractatione pedis plani flexibilis puerilis

Efficientia clinica et radiographica arthroereisis surcalis cum vitulo in tractatione pedis plani flexibilis puerilis

Farouk Khury, Emile Danto, Rita Taurman, Martin Faschingbauer

Acceptum est: 18 Novembris 2025 / Acceptum est: 11 Ianuarii 2026
© Auctor(es) 2026

Abstractum

Contextus Arthroereisis subtalaris efficax tractatio flexibilis pes planus (FF) in pueris esse dicitur. Quamquam multa instrumenta ad hanc operationem exstant, arthroereisis per cochleas adhuc per totum orbem utitur. Hoc igitur studium ad arthroeresim subtalarem per cochleas (SSA) revidendam et ad effectus eius investigandos spectat.

Methodi Retrospective 353 pedes plani flexibiles in 178 pueris qui inter annos 2007 et 2020 SSA subierunt recensuimus. Assessmentes clinicae et radiologicae ante implantationem et ante explantationem factae sunt. Anguli radiographici ad correctionem quantificandam mensi sunt. Analyses statisticae testus chi-quadrati et testus t-Studenti ad valutandam meliorationem clinicam et ad efficiendum variabilium in effectus investigationem comprehenderunt.

Resultata Aetās media patientium ad implantationem erat 11,96 annorum. In 96,31 % pedum meliorātiō clīnica postoperātōria observāta est. Analȳsis radiographica significāntem correctiōnem in plerisque (83,33 %) mensūrīs angulāribus demonstrāvit, inter quās angulus calcaneī maximam magnitudinem effectūs ostendēbat. Complicatiōnēs postoperātōriae in 41,08 % pedum planōrum accidērunt, praecipuē dolor, et prīmāriē (84,13 %) per tractātum nōn chirurgicum resolvēbantur. Implantātiō in 4,25 % rēvīsa est, quod in grūpō aetāte minōre et fēminīnō significāns frequentius accidit.

Conclusio SSA pro tractātū pedis planī in puerīs fāvōrābilia rēsultāta ostendit quoad meliorātiōnem aspectuum clīnicōrum et mensūrārum radiographicārum. Tamen indicātiō accurāta pro tractātū chirurgicō necessāria est.

Gradus evidentiāe Investigātiō clīnica retrōspectīva — Gradus III.

Verba Clavis Arthroereisis planipedis · Planipes flexibilis paediatricus · Arthroereisis subtalaris · Arthroereisis subtalaris vītis · SSA

Introductio

Pes planus paediatricus est deformitas pedis tridimensionalis complexa, quae oritur ex collapso arcus medialis, inclinatio plantaris tali, et everisione calcanei. Est una ex frequentissimis paediatricis affectionibus ossium et causa communis consultationum orthopaedicarum. Licet praesens ratio curandi pes planum flexibilem (FF) sine symptomatibus sit "observare et expectare", interventio forte necessaria est in casibus doloris et activitatis restrictae. Curatio varia est: a non-chirurgicis activitatibus, ut modificatio calciarium, medicamenta anti-inflammatoria non-steroidalia (NSAIDs), physiotherapia, et exercitia distendendi, quae comorbiditates adiuvant, sicut obesitas, hypotonia, et hyperlaxitas ligamentorum; usque ad chirurgicas operationes textuum mollis, osteotomias realligandi, et proceduras non-fusionis articuli subtalaris.

Ex quo primum a Chamberis anno 1946 in litteris descriptum est, subtalaris arthroereisis (SA) una ex plurimis controversis proceduris minimis invasivis ad curandam symptomaticam FF mansit. Haec controversia oritur ex eo quod, quamquam plures studiorum partes ostenderunt eam dolorem, deformitatem et functionem in FF meliorare posse, tamen complicationum relativus altus gradus (praesertim dolor sinus tarsi et removenda implantatio), eventus inconstantes, indicationes/contra-indicationes male definitae (maxime aetas, gravitas, et an procedurae adiunctae utendae sint), ac deficiens argumentum longi temporis altae qualitatis eam comitantur. Licet variae technicae SA et implantationes referantur, principia orthopaedica adhibita manent indubia: scilicet correctio excessivae pronationis pedis, valgi calcanei, et altitudinis arcus medialis per introductionem implantati directam vel indirectam in sinum tarsi. Inter has optiones, vis vitrea (screw) adhuc implantum praefertur propter simplicitatem, rigidam fidem mechanicam, et latam adiunctionem comparatum cum novioribus dispositivis bioabsorbibilibus vel expandibilibus. Haec tamen commoda magnam habent incommoditatem, scilicet frequentem necessitatem secundae operationis pro remotione implantati.

Cum plures relationes clinicae, radiologicae, cinematicae, biomechanicae et pedobarographicae editae sint, exacti exitus clinici et radiologici pedis plani infantilis (FF) tractati per arthroereisim subtalarem cum vitulo (SSA) adhuc incerti manent. Hoc igitur studium, quod numerosos pueros cum FF complectebatur, institutum est ut exitus post SSA describerentur, per responsiones ad sequentes quaestiones: 1. Quales sunt exitus post SSA? 2. An SSA ad meliorationem clinicam pedis plani infantilis ducit? 3. An SSA ad correctionem radiologicam pedis plani infantilis conferre potest? 4. Quae factora ad developmentum complicationum postoperatoriarum correlant?

Methodi

Cohors

Designatio studii

Hoc studium est recensio retrospiciva patientium infantilium qui in nostra institutione inter annos 2007 et 2020 pro FF per technicam SSA tractati sunt.

Ordo curae erat sequens:
1. Visita initialis: patientes primum visi sunt, examinatio clinica et radiologica facta est, et diagnosi fracturae fasciculi (FF) ex evaluatione clinica et radiologica in nostra clinica ambulatoria posita est. Pars assessment praechirurgici erat historia symptomatum documentata et omnes patientes curam non chirurgicam standardem acceperunt, quae modificationem activitatum, calciamenta supportiva, distentionem/physiotherapiam et orthoses plantares comprehendebat. In casibus ubi cura non chirurgica nullam remissionem doloris nec magnam emendationem radiologicam intra tres menses attulit, tum tractatus chirurgicus per SSA post exhaustas measuras conservativas offerebatur.
2. Implantatio: patientes SSA subierunt.
3. Prima visitatio post implantationem: examinatio clinica et radiologica sex hebdomadibus post implantationem.
4. Secunda visitatio post implantationem: examinatio clinica et radiologica ante removal implantati.
5. Explanatio: patientes scruum resecuerant, sive quia maturitas ossium iam adfecta erat sive propter complicationem.
6. Observatio post explanationem: examen clinicum sex post removalem implantati hebdomadibus.

Medium intervallum inter radiographias praesupplantionem et praesupplanationem fuit 49,76 mensium (varietas a 4 ad 135 menses).

Complicationes post operationem definitae sunt ut deficitus sensorii post operationem, dolor (post laesionem traumaticam aut sine ea), morbi cicatricis (id est cicatrix tarda vel dehiscens, infectio loci chirurgici exclusa), contractura aut spasmi peronei, et fracturae.

Criteriorum selectionis patientium et indicatio chirurgica

In hoc studio comprehensi sunt pueri cum residua ossium crescendi potentia, idiopathica symptomatica pes planus, qui antea non operati erant, quibus nulla aderat pathologia neurogena aut neuromuscularis, inter quas et pes planus rigidus, qui documenta clinica et radiologica completa praeterea et post operationem habebant, et qui duas operationes subierant: implantationem scruae subtalaris arthroereisis durante ossium crescendi periodo, et explantationem post cessationem ossium crescendi in nostra institutione. Cessatio ossium crescendi per radiographias aestimata est, ut clausura physica evalueretur, simul considerata aetate chronologica patientis et expectata maturitate ossium.

Diagnosis podoplatyae idiopathicae flexibilis ex combinatione observationum cliniciarum et radiographicarum constituta est. Clinice, patientes arcum longitudinalem medialem collapsum, valgum calcanei, et abdutionem antepedis praebuerunt, quae corrigebatur per elevatum calcaneum (Testis Iacobi). Radiographicis, radiographiae laterales et dorsoplantares sub gravitate characteristicas deviationes angulares demonstraverunt, inter quas angulus Meary maior quam 4°, inclinatio calcanei minor quam 20°, angulus Costa-Bartani maior quam 125°, angulus declinationis talaris maior quam 30°, angulus talocalcaneus saepe maior quam 35°, et angulus talometatarsalis saepe maior quam 20°. Interventio chirurgica cum SSA indicata fuit pro podoplatya flexibili symptomatica post exhaustiones mensurarum conservativarum (ut sunt mutatio calciamentorum, medicamenta anti-inflammatoria non steroidalium, physiotherapia, et exercitia distendendi) et in casibus doloris et activitatis restrictae.

Interrogatio primaria databasium praebuit data 399 patientium potencialium (794 pedes) qui cum SSA tractati sunt: duo patientes (quattuor pedes) exclusi sunt quod alibi operati erant, 185 patientes (369 pedes) exclusi sunt quod nullus eis crescitus ossium reliquus erat, quod maturitatem ossium indicabat, tres patientes (sex pedes) exclusi sunt propter morbos neuromusculares, octo patientes (sedecim pedes) exclusi sunt propter operationes anteriores, et viginti tres patientes (quadraginta sex pedes) exclusi sunt propter alias anomalias pedum. Post processum exclusionis, 178 patientes (353 pedes) ad criteria inclusionis satisfaciebant et ad analysim idonei erant (Fig. 1).

Arthroereisis subtalaris

Implantatum

Patientes implanteruntur aut scruam canulatam aut non-canulatam ex accipitro inoxido cancellosam, cuius longitudo varia erat ab 25 ad 40 mm et diametrum 6 vel 6,5 mm.

Technica operativa

Omnes operationes a duobus peritis chirurgis in unitate orthopaedica puerilis perfactae sunt. Informatio de technica operativa in fasciculo supplementari habetur.

Cura postoperationis

Immediate postoperativum plenum onus ferendi, ut tolerabatur, permisit. Suturae cutaneae die postoperativo 14 remota sunt. Activitates sportivae sex hebdomadibus interdictae sunt. Patientes ad clinicum et radiologicum ambulatorium secundum examen sex hebdomadis post chirurgiam adhibiti sunt. Melioratio clinica constituta est, ubi dolor et molestia minuerentur, excesiva pronatio pedis et valgus calcanei corrigebantur, et arcus medialis emendabatur. Absente instrumento validato pro auctoris patientis eventu, 'melioratio clinica' definita est ut compositum subiectivae symptomatum levationis et obiectivorum signorum physicorum ab paediatrico specialista pedis et tali cum plus quam viginti annis experientiae aestimatorum. Speciatim, melioratio identificata est per: (1) restitutionem arcus longitudinalis medialis, (2) correctionem valgi calcanei ad positionem neutram aut levem varum, et (3) forepedem neutrum absque abdutione.

Radiographiae

Protocola

Informatio in archivo supplementario disponibilis.

Mensurationes angulares

Ut gradus correctiois aestimaretur, sex diversi anguli (quattuor laterales et duo dorsoplantares) in radiographiis praesupplantationis et praeexplantationis a duobus auctoribus mensi sunt (coefficiente correlationis intra-classis (ICC) = 0,98, utendo CentricityTM Universal Viewer (versio 6.0, GE Healthcare): angulus Meary (MA) (normale intervallum: 0° ± 4°), inclinatio calcanei (CP) (normale intervallum: 20°–30°), angulus Costa-Bartani (CB) (normale intervallum: 120°–125°), et angulus declinationis talaris (TD) (normale intervallum: 20°–30°) in imaginibus lateralibus; angulus talocalcaneus (TC) (normale intervallum: 15°–35°) et angulus talometatarsalis (TMT) (normale intervallum: 0°–20°) in imaginibus dorsoplantaribus (Fig. 2). Aestimatores erant caeci ad tempus (praesupplantatio vs. praeexplantatio) radiographiarum, ut praeiudicium minueretur.

Analyses statisticae

Systema nostrum institutionis nostrae de electronicis archivis medicis ad collectam patientum demographicorum (aetatem, sexum, indicem massae corporis (BMI)), praeparatorum factorum de cura et dolore, datum SSA, et imaginum radiographicarum utitum est. Metra qualitatis constabant ex postoperatoriis eventibus clinici et radiographicis. Praeter statisticas descriptivas, modello statistico duae principales probationes erant: 1) probatio independentiae chi-quadratum (χ²) ad differentias inter variabiles categoricas et meliorationem clinicam atque complicationem postoperatoriam aestimandas, et 2) t-probatio Studentis (aut ANOVA ubi applicabile pro pluribus grupis) ad mutationem variabilium continuorum (mensurarum angularium) in meliorationem clinicam aestimandam. Propter naturam retrospicitivam huius studii, gradus gravitatis exacti et duratio exacta cuiuslibet complicationis non semper pro omnibus casibus constabant. Tamen 'resolutum' definitum est ut melioratio a patiente nuntiata et absens dolor post specificatas curas non chirurgicas. Resultata cum intervallis confidentiae 95% (CI) relata sunt, ut praecisio aestimationum indicaretur. In casibus ubi valor p significativus calculatus est, Cramer’s V (pro variabilibus categoricis) et Cohen’s d (pro variabilibus continuus) relata sunt, ut magnitudo effectus rei inventae demonstraretur: ≤0,1 (V) et ≤0,2 (d) (associatio infirma), 0,1–0,3 (V) et 0,2–0,6 (d) (associatio moderata), ≥0,5 (V) et ≥0,6 (d) (associatio fortis). Quoniam 175 ex 178 patientibus bilateralis SSA subierunt, potestia correlationis intra-patientis agnoscitur. Licet statisticas descriptivas ad gradum pedis praebemus, significatio statistica pro analysibus inferentialibus cum hac potestate non-independenti in mente interpretata est. Nivel significandi statutus est p < 0,05, et correctio Bonferroni ad valores p corrigendos adhibita est ob augumentum periculi erroris typi I, cum plures analyses statisticae fiant. Licet correctio Bonferroni ad periculum errorum typi I ex multis comparationibus minuendum adhibita sit, agnoscimus quod modella multivariata adiustamentum completius pro variabilibus confundentibus, ut aetas, sexus, BMI, et tempus secutum, praebere possint. Haec in futuris studiis prospectivis considerabuntur. Omnes analyses statisticae per IBM SPSS software versionem 23 (IBM Corporation, Armonk, Nova Eboraci, Civitates Foederatae Americae) perfactae sunt. Omnes variabiles in analysis inclusae data completa habebant, nullis valoribus desideratis.

Resultata

Demographia patientium et eventus primarii

Data de 178 patientibus (353 pedibus) (168 (47.59%) feminis et 185 (52.41%) masculis), qui inter Decembrem 2007 et Iulium 2018 operationem SSA subierunt, accurate analysata sunt. Tempus medium observationis fuit 51.47 ± 20.21 mensium (intervallum 4–135 menses). 175 patientes bilateraliter SSA subierunt, quorum 141 eodem tempore operati sunt, 34 autem alio tempore. Ante operationem, 30 (8.50%) pedes calciamenta exsuta habebant. Musculi cruris contracti erant in 22 (6.65%) pedibus, et in 6 (1.70%) pedibus incedendi impeditio observabatur. Dolor praecipue in parte mediali localizatus erat (28.61%). 177 (51.14%) pedes antea curam non chirurgicam specificam acceperant; quorum 161 (90.96%) per orthoses plantares, 16 (9.04%) vero per physiotherapiam curati sunt.

Tempore implantationis, aetatis media erat 11,96 ± 1,46 (5,67–14,75) annorum, et index corporis massae medius erat 19,02 ± 3,23 (12,82–32,89) kg/m². Plures patientes (67,42 %) normalem habebant valorem indicis corporis massae; 22,38 % erant obesi, 6,80 % praeproperē obesi, et 3,40 % subponderosi. Longitudo media operationis implantationis per pedem erat 17,26 ± 6,32 (7,5–69,5) minuta. In 99,44 % operationum implantationis nullae complicationes adnotatae sunt. In uno pede complicatio intraoperationis accidit, scilicet fractura clavi K, quae in situ relinquebatur; in alio pede incisio chirurgica extendenda erat. Post operationem implantationis, patientes inter duos et octo dies in hospitali manebant, media trium dierum. Praeterea notandum est quod plures patientes unum diem ante operationem in hospitale admitti solebant. Implantum post SSA 49,76 ± 20,37 mensibus removitur, sine ullis complicationibus nuntiatis. Tempore extractionis, aetas patientium erat 16,15 ± 1,4 (10,42–19,76) annorum.

Melioratio clinica

Ad primam postoperativam visitationem ambulatoriam, in 340 (96,31 %) pedibus melioratio a clinico relata reperta est: minuendo dolor et molestia, corrigendo pronationem pedis et valgum calcanei, et meliorando arcum medialem. Analyses statisticae demonstraverunt quod iunior aetatis gradus [5–10] annorum levem, sed significativam meliorationem clinicam exhibuit comparatus ad aetates superiores (96,96 % contra 96,26 % et 96,23 %; p < 0,01; V = 0,089). Sex patientis, BMI, vetusta calceamenta, contractae musculi surae, incipientes incesus et status praecedentis therapeutici nullum effectum significativum in melioratione clinica ostenderunt.

Correctio radiographica

Angulus Meary (MA)
Ante SSA, angulus Meary medius erat 21,77° ± 8,19° (1°–50°). Post explantationem, valores ad 14,74° ± 8,22° (0°–40°) diminuerunt; differentia: −7,1° ± 7,6°.

Inclinatio calcanei (CP)
Aucta est 2,1° ± 3,14°, a 15,75° ± 4,33° (0°–32°) ad 17,92° ± 4,76° (4°–32°).

Angulus Costa-Bartani (CB)
Minuēbātur 9,31° ± 6,35°, ab 136,83° ± 7,78° (112°–159°) ad 127,57° ± 7,65° (109°–155°).

Angulus declīnātiōnis talaris (TD)
Minuēbātur 3,97° ± 6,19°, ab 36,52° ± 6,53° (9°–58°) ad 32,62° ± 6,26° (14°–51°).

Angulus talocalcāneus (TC)
Minuēbātur 2,48° ± 7,39°, ab 28,73° ± 6,52° (6°–50°) ad 26,19° ± 7,46° (2°–47°).

Angulus talometatarsālis (TMT)
Minuēbātur 2,81° ± 7,99°, ab 13,65° ± 7,38° (0°–40°) ad 10,65° ± 7,57° (0°–39°).

Post tractātum, quinque ex sex angulīs mensūrātīs (83,33%) valōrēs ad normālem ambitum accēdēbant. Omnia mensūrāta angulāria praeter TD effectūs mediōs ad fortissimōs (d = 0,628–0,915) ostendēbant. CP fortissimum effectūs magnitūdinem demonstrāvit (d = 0,915, 95% CI 0,850–0,980).

Complicātiōnēs postoperatōriae

In prima postoperatoria ambulatoria visitatione, 41,08 % cohortis complicationes demonstraverunt. Magna pars earum dolori postoperatorio debebatur (33,14 %). 2,83 % deficitus sensorios habebant, 2,55 % contracturam aut spasmos peroneales, 2,27 % perturbationes cicatricum, et 0,28 % fracturas. Post tractationem, 84,13 % patientium meliorationem et absentionem doloris nuntiaverunt. 4,25 % revisionem implantorum propter correctionis amissionem, dolorem persistentem, aut irritationem mechanicam necessariam habuerunt.

Disputatio

Methodus Ilizarov a pluribus auctoribus ad nonunionem tibiae tractandam recumbitur, quoniam valde efficax est ad unionem ossium consequendam, ad infectionem eventualem curandam, ad differentiam longitudinis membri corrigendam et ad misalignment axiale, et ad contracturas articulares tollendas. 1,2,3,4,5,7,8,9,10,11,12,13,14,15,17,18,19.

Sunt variae strategiae tractationis nonunionum tibiae per methodum Ilizarov commendatae. 2,3,4,5,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17,19,20,21,22boni effectus tractationis demonstrati sunt per usum variorum strategiarum tractationis. 2,3,4,5,6,7,8,11,12,13,14,15,16,18,19,20haec includunt: solam fixationem. 9,12,15,17,18fixationem et compressionem. 7,20; fixatio, resectio segmentalis, et translatio ossis 2,4,6,12,14,15,19,20,21; et fixatio, resectio, et compressio cum translatione ossis 5,7,8,10,11,13,14,20. Eralp observavit bona exitus therapeuticos in nonunionibus infectis tibiae tractatis per fixationem combinatam et compressionem aut per fixationem combinatam, resectionem, et compressionem cum translatione ossis 7. Tamen variae technicae chirurgicae et strategiae therapeuticae effectum possunt in modis quibusdam quae nunc ignotae sunt. McNally et al. aestimaverunt effectum quattuor diversarum strategiarum et technicarum therapeuticarum in exitus curae pseudarthrosis infectae tibiae apud 79 pacientes 20. Haec strategiae et technicae erant: distractio monofocalis, compressio monofocalis, compressio/distractio bifocalis, et translatio ossis 20post-tratamentum recidiva infectionis observata est in tribus patientibus ex subgruppo compressionis monofocalis. Tantum primarium unionis ossium fuit minimum (73,7 %) in subgruppo compressionis monofocalis et maximum in subgruppo compressionis/distractionis bifocalis (93,8 %) et subgruppo distractionis monofocalis (96,2 %). Auctores concluserunt monofocalem compressionem in tractando pseudarthrosi tibiae vitandam esse. 20.

Studium nostrum unionem ossium in 100 % patientium demonstravit, quod est eventus comparabilis, aut etiam paulo melior, quam qui in litteratura relati sunt (73,7–100 %) Tabula. 71,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,15,16,17,18,19,20,21,22strategia tractationis et technica chirurgica nullum effectum habuerunt in proportione patientium qui unionem ossium in singulis subgrupis assecuti sunt.

Nullae sunt studiorum relationes quae numerum complicationum secundum strategiam tractationis et technicam chirurgicam aestiment. In nostra populatione studii, secundum subgruppos, numerus complicationum per patientem a 0,25 ad 0,47 variavit, quod est resultatum leviter melius quam ea quae in litteratura referuntur (a 0,67 ad 2,27), Tabula 72,3,4,19strategiae tractationis et technicae chirurgicae adhibitae nullum effectum in medio numero complicationum per patientem habere observatae sunt.

Nullae relationes exstant ex studiis quae durationem tractationis cum fixatore externo secundum diversas strategias tractationis et technicas chirurgicas distinguant. In universum, media duratio tractationis a 5,8 mensibus ad 13,5 mensium variauit. 2,3,4,5,6,8,9,16,19haec numeri nostris similes sunt. Nullum effectum strategiarum tractationis vel technicarum chirurgicarum in duratione tractationis Ilizarov observavimus.

Puncta ossium ASAMI ab Abuomira relata erant: 51 % excellentia, 33 % bona, 9 % sufficiens, et 7 % mala 5. Khan observavit 25 % excellentes, 58,3 % bonas, 4,2 % aequas, et 12,5 % malas notae ossium ASAMI 9. Meleppuram adsecutus est 60 % excellentes, 15 % bonas, et 25 % aequas notae ossium ASAMI 15. Nullus ex auctoribus hic citatis notae ossium ASAMI per strategiam therapeuticiam et technicam chirurgicam adhibitas examinavit.

Strategiae therapeuticae et technicae chirurgicae in nostra populatione patientium examinatae nullas differentias significativas in notis ossium ASAMI resultantes produxerunt.

Notae functionales ASAMI ab Abuomira relatae erant 45 % excellentes, 38 % bonae, 9 % aequae, et 7 % malae 5. Khan observavit 33,3 % excellentes, 50 % bonas, 8,35 % aequas, et 8,35 % malas notae functionales ASAMI 9. Meleppuram rettulit 55 % excellentes, 30 % bonas, 5 % aequas, et 10 % malas notae functionales ASAMI 15. In litteratura pertinente nulla sunt studia quae notae functionales ASAMI per technicam chirurgicam et strategiam therapeuticiam adhibitas examinent.

In studiō nostrō observātum est strategiam trētāmentī nūllum effectum habēre in scōrē functionālī ASAMI. Tamen, quod ad tēchnicās chirurgicās attinet, patientēs quī fixātiōnem clausam subiērunt scōrēs functionālēs ASAMI multō altiōrēs consequī sunt quam patientēs fixātiōnis apertae. Hoc fortasse ex meliōrī cūrā tēssūtis mollis et vulnēris chirurgicī provenit.

Cōgnōscimus eam rem quod trētāmentum pseudarthrōsēs infectārum et asepticārum diversa rēsultāta producere possit. Infortūnātē, paucissimī sunt libellī quī de trētāmentō pseudarthrōsēs asepticārum in litterīs rēlevantibus adhūc editīs agunt. Studium nostrum est ūnum ex prīmīs quae tēchnicās et strategiās adhibītās in trētāmentō pseudarthrōsēs cum fīxātōre Ilizarov analysant.

Litterae adhūc editae nūntiant quod longitūdō media morae in hospitāle ad trētandum patientēs cum nonunionibus tibiae per fīxātōrem externum variēt ab V ad CV quinque diēbus. 4,12,16haec statisitica leviter deteriora sunt quam ea quae in nostro studio consecuta sunt. Nullum effectum technicae chirurgicae adhibitae aut strategiae therapeuticae in longitudinem stationis hospitalaris observavimus.

Frequens maxime complicatio quae in nostra populatione studii durante tractatione cum fixatore Ilizarov observata est infectio tractus pini Kirschner. Tales infectiones saepius bene respondent antisepticis topicis et therapeutica antibiotica orali in contextu ambulatorio. Infectiones profundae quae textus molles et ossa involvunt hospitalizationem, debridementum chirurgicum et substitutionem pini Kirschner requirunt, quae processum sanationis notabiliter prolongant (medius: 189,0 dierum contra 248,5 dierum).

Translatio ossis procedura est complexior quam compressio/distraho. Possunt esse difficultates ad bonum contactum extremorum ossium adipiscendum et ad unionem ossium in loco coniunctionis confirmandum; praeterea plures possunt complicari et duratio tractationis longior esse. 5procedurae fixationis apertae apud aegrotos cum nonunionibus sunt complexiores quam procedurae fixationis clausae. Compressio continua magis molesta est aegrotis cum nonunionibus quam fixatio neutra absque compressione.

Meliores eventus in score functionalis ASAMI observavimus apud aegrotos qui fixationem clausam subierunt quam apud eos qui fixationem apertam subierunt.

Diversae technicae chirurgicae nullum effectum habuerunt in numero complicationum, proportionibus unionis ossium, longitudine stationis hospitalaris, duratione tractationis Ilizarov, aut score ossium ASAMI.

Diversae strategiae tractationis nullum effectum habuerunt in numero complicationum, proportionibus unionis ossium, longitudine stationis hospitalaris, duratione tractationis Ilizarov, score ossium ASAMI, aut score functionalibus ASAMI.

Studia multicentrica, randomizata necessaria sunt, ut normae pro tractatione pseudarthrosium asepticorum tibiae componantur. Tamen studium nostrum considerari potest conatus ad varias technicas et strategias in tractatione nonunionis tibiae aestimandas et experientias nostrae factionis praebendas.

Ad nonuniones tibiae administrandas, technicam fixationis clausae sine continuatione compressionis suademus.

Tamen usus methodi Ilizarov in tractatione nonunionis tibiae bonos exitus praebet, quocumque technica chirurgica vel strategia tractationis adhibita.

Limitationes

Designum retrospectivum, potentialis non-independentialitas pedum bilateralium, absentia gruppi controlis, absentia mensurarum ex patientibus reportatarum validatarum, imago dynamica limitata, effectus parvi pro quibusdam inventis significantibus, et protocollum postoperatorium institutionis-specificum.

Conclusiones

SSA est technica minime invasiva quae cum notabili emendatione clinica et correctione radiographica in pueris adfectis FF coniungitur. Aetas minor ad operationem correlata est cum melioribus exitibus. Ratio complicationum alta erat, sed plerumque leves et administrabiles. Diligens electio patientium essentialis est.

Referentiae

(Plena enumeratio referentiarum in documento originali adhibetur)

Declaratio

Conflitus interesse: Auctores nullum conflitum interesse profitentur.

Aditum Apertum: Hoc opus licentia Creative Commons Attribution 4.0 International licentiatum est.