Enfoque innovador para a clavación intramedular da fíbula: nota técnica

O clavo intramedular bloqueado da fíbula estabiliza as fracturas distais da fíbula en lonxitude e rotación mediante unha pequena incisión, o que permite un tratamento mínimamente invasivo das fracturas distais da fíbula. Ademais do clavo principal, o implante inclúe un parafuso sindesmótico inserido de fóra a dentro, así como parafusos de bloqueo anteroposteriores, conseguindo unha «compartición da carga», o que permite a mobilización máis precoz do paciente. A aproximación mínimamente invasiva reduce tamén o risco de infección e de mala cicatrización da ferida.

Esta técnica salienta o punto de entrada óptimo para o clavo intramedular bloqueado da fíbula, baseado na calidade da redución, así como as indicacións para a colocación do parafuso sindesmótico.

1. Redución manual pechada. Tomando como exemplos as fracturas do toello de tipo 3 e 4 segundo Lauge-Hansen (supinación-rotación externa), mantense o toello en rotación interna e supinación, esforzándose por lograr unha posición case anatómica.

Se se logra a redución anatómica, o clavo intramedular pode inserirse desde o centro da punta da fíbula.

2. Se falla a redución pechada, escolla un punto de entrada que permita a introdución suave do clavo intramedular para aproveitar a presión e plasticidade do implante e axudar a corrixir a fractura nunha posición anatómica. Neste caso, o punto de entrada debe escollerse lixeiramente dorsal e lateral á punta da fíbula (diferente do punto de entrada recomendado polo fabricante na cara caudal central da punta da fíbula).

3. Se ningunha das etapas anteriores logra unha redución satisfactoria, recoméndase unha pequena incisión sobre o sitio da fractura para realizar unha redución aberta, tal como se amosa abaixo.

4. Respecto ao parafuso sindesmótico: Cando o clavo intramedular é suficientemente longo e se axusta adecuadamente ao canal medular, as probas intraoperatorias poden mostrar que o clavo proporciona estabilidade axeitada á sindesmose. Se, despois da colocación do clavo, a avaliación mediante a proba do gancho ou a proba de estrés por rotación externa demostra unha sindesmose estable, pódese omitir a colocación dun parafuso sindesmótico.