Innovatieve aanpak van intramedullaire nageling van het scheenbeen: een technische nota

De intramedullaire vergrendelende fibulanagel stabiliseert distale fibulafracturen in lengte en rotatie via een kleine incisie, waardoor een minimaal invasieve behandeling van distale fibulafracturen mogelijk is. Naast de hoofdnagel omvat het implantaat een syndesmotische schroef die van buiten naar binnen wordt geplaatst, evenals anteroposterieure vergrendelschroeven, wat "belastingdeling" bewerkstelligt en vroegtijdige mobilisatie van de patiënt mogelijk maakt. De minimaal invasieve aanpak vermindert ook het risico op infectie en slechte wondgenezing.

Deze techniek benadrukt het optimale insteekpunt voor de intramedullaire vergrendelende fibulanagel op basis van de kwaliteit van de reductie, evenals de indicaties voor plaatsing van de syndesmotische schroef.

1. Gesloten manuele reductie. Aan de hand van Lauge-Hansen-supinatie-externerotatietype 3- en 4-enkelbreuken als voorbeeld: houd de enkel in interne rotatie en supinatie en streef naar een bijna anatomische positie.

Als een anatomische reductie wordt bereikt, kan de intramedullaire spijker vanaf het midden van de fibulatop worden ingebracht.

2. Als de gesloten reductie mislukt, kiest u een insteekpunt dat het voorzichtig inbrengen van de intramedullaire spijker mogelijk maakt, zodat de druk en plastische eigenschappen van het implantaat kunnen worden gebruikt om de fractuur in een anatomische positie te corrigeren. In dit geval dient het insteekpunt licht dorsaal en lateraal ten opzichte van de fibulatop te worden gekozen (anders dan het door de fabrikant aanbevolen insteekpunt op het centrale caudale gedeelte van de fibulatop).

3. Als geen van de bovenstaande stappen een bevredigende reductie oplevert, wordt een kleine incisie boven de fractuurlocatie voor open reductie aanbevolen, zoals hieronder weergegeven.

4. Betreffende de syndesmotische schroef: Wanneer de intramedullaire spijker voldoende lang is en nauw aansluit bij het mergkanaal, kan intra-operatief onderzoek aantonen dat de spijker voldoende stabiliteit biedt aan de syndesmose. Indien na plaatsing van de spijker de evaluatie via de haaktest of de externe rotatiestresstest een stabiele syndesmose aantoont, kan de plaatsing van een syndesmotische schroef worden overgeslagen.