Ελάχιστα Επεμβατική Σταθεροποίηση με K‑Wire και Βίδα για Κατάγματα του Ταρσοειδούς

1. Διάγνωση

Παράδειγμα εικόνας: Η αξονική τομογραφία (CT) δείχνει κατάγμα της οπίσθιας επιφάνειας με μετατόπιση ως ενός μοναδικού θραύσματος, το οποίο είναι κατάλληλο για ελάχιστα επεμβατική ανύψωση και σταθεροποίηση με υποχονδρική βίδα λαγ.

2. Χειρουργική προσέγγιση

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε η προσέγγιση μέσω του σινού ταρσοειδούς είτε μια ελάχιστα επεμβατική πλευρική προσέγγιση.

3. Αναγωγή

Προεγχειρητική προετοιμασία
Ο ασθενής τοποθετείται σε πλάγια θέση. Υπό έλεγχο ακτινοσκοπίας, ένας πίρουνας Steinmann εισάγεται στην οπίσθια τροχαντηρική απόφυση του ταρσοειδούς για να λειτουργήσει ως «τζόιστικ» για την αποκατάσταση του μήκους του ταρσοειδούς.

Ανύψωση του καταβυθισμένου θραύσματος
Υπό φλουοροσκοπική καθοδήγηση, γίνεται μια μικρή εγχειρητική τομή (π.χ. προσέγγιση σινούς ταρσίου) επάνω από το κέντρο του κατάγματος. Εισάγεται ένας περιοστικός ανυψωτήρας για να ανυψώσει το καταβυθισμένο θραύσμα και να αποκαταστήσει την αρθρική συμβατότητα.

Διατήρηση της αποκατάστασης
Χρησιμοποιείται ένας διαστολέας για να βοηθήσει στη διατήρηση της αποκατάστασης, και πραγματοποιείται φλουοροσκόπηση για να επιβεβαιωθεί η επαρκής αποκατάσταση.

Παράδειγμα εικόνας: Φλουοροσκοπική εικόνα που δείχνει την ανύψωση της οπίσθιας επιφάνειας με χρήση διαστολέα μέσω τομής 3 cm.

Στη συνέχεια, τοποθετούνται περκουτάνειες καρφίτσες K ή βίδες για τη σταθεροποίηση της αποκατάστασης· ενδέχεται να τοποθετηθεί αντικαταστατικό οστού στον ελλειμματικό χώρο για τη σταθεροποίηση των θραυσμάτων και την προώθηση της επούλωσης.

4. Σταθεροποίηση

Σταθεροποίηση με καρφίτσες K
Οι μετεγχειρητικές ακτινογραφίες δείχνουν την αποκατάσταση της γωνίας Böhler, με καρφίτσες K που εισάγονται από την οπίσθια τροχαντήρια απόφυση στην οπίσθια επιφάνεια και αντικαταστατικό οστού που γεμίζει τον ελλειμματικό χώρο (μέσω τομής μόνο 2 cm).

Οι εικόνες απεικονίζουν την αποκατασταθείσα οπίσθια επιφάνεια σε δύο προβολές, σταθεροποιημένη με καρφίτσες K.

Σταθεροποίηση με βίδες ή πλάκα
Εκτός από τα καρφιά K, για τη σταθεροποίηση μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν περκουτάνεις βίδες ή πλάκες.

5. Μετεγχειρητική διαχείριση

Αρχικά εφαρμόζεται μια ογκώδης οπίσθια σανδάλη για να διατηρηθεί η ανκυλωτική άρθρωση σε ουδέτερη θέση, με εναλλασσόμενη υψηλή τοποθέτηση του πληγέντος άκρου.

Οι ασκήσεις εύρους κίνησης της ανκυλωτικής άρθρωσης ξεκινούν ήδη 2–5 ημέρες μετά την επέμβαση. Πραγματοποιείται τακτικός καθαρισμός για να αποτραπεί η λοίμωξη του διαύλου των καρφιών.

Αφαίρεση καρφιών K: όχι νωρίτερα από 6 εβδομάδες (το παράδειγμα εικόνας δείχνει την κατάσταση των καρφιών K στις 6 εβδομάδες).

Φόρτιση βάρους: καθυστερεί μέχρι μετά την αφαίρεση των καρφιών στις 6 εβδομάδες.

Ακτινολογική παρακολούθηση: λαμβάνονται ακτινογραφίες σε πλάγια και αξονική προβολή στις 6, 12 και 26 εβδομάδες μετά την επέμβαση.