Cavete: Haec Sunt Insidiae in Chirurgia Fixationis Internae Fracturarum Humeralium Proximalium
I. Reductio aperta et fixatio interna (ORIF) pro fracturis humeri proximalis
1. Fracturae tuberositatis majoris et minoris neglectae
Fracturae tuberositatis majoris (GT) saepe dislocantur posterosuperius et parum dislocatae videntur in radiographiis AP. Fracturae impactae tuberositatis minoris (LT) saepe occurrunt cum luxationibus scapulae posterioribus. Obtine radiographias axillares et scapulares Y (transscapulares) et considera examinationes CT ad accurate aestimandas has fracturas.
2. Aetas physiologica neglegitur
Considera aetatem physiologicam patientis (gradum activitatis et necessitates functionales) quando decisiones chirurgicas capis. Patientis senilis sed sanus et valde activus magis proficiet ex chirurgia quam iuvenis sed infirmus et inactivus.
3. Laesio nervi axillaris
Nervus axillaris periclitatur in utroque approchio, deltopectorali et divisione deltoidei. Identifica et protege nervum durante dissectionem, positionem retractorum et applicationem plati ut laesionem evitas.
4. Impingement subacromiale
Cum fixantur fracturae GT per cochleas, teneantur implantata infra tuberositatem ut impingementum subacromiale evitetur dum scapula movetur.
5. Locatio Platae Alta
Error communissimus in fixatione per placam est positio plateae nimis alta in humero prossimali. Hoc impingementum subacromiale causare potest. Certum est ut placa sit satis infra ut haec complicatio evitetur.

(Referentia Chirurgica AO)
6. Foratio per Superficiem Articularem
Non forandus est superficies articularis capitis humeri. Hoc augere potest periculum ut cochlea in articulum penetret et col lapsum varum ac arthritidem producat.
7. Fixatio Tuberositatum Inadequata
Fixatio infirma tuberositatum ad malunionem, nonunionem et functionis scapularis amissionem ducere potest. Utatur combinatio cochlearum, suturarum et/vel constructionum tensionis-bandae ad fixationem firmam consequendam, cum attentione ad qualitatem ossis.
II. Nigellatio Intramedullaris (IMN) pro Fracturis Humeralibus Prossimalibus
1. Ruptura Corticalis Durante Praeparatione Canalis
Fracturing the cortex during canal preparation may cause neurovascular injury or incorrect placement/migration of the nail. Use a gentle technique and follow the natural curvature of the humerus with awls and reamers.
2. Insufficient Distal Nail Insertion
Ensure the nail is inserted deeply enough into the distal fragment/medullary canal (at least 5 cm beyond the fracture) to ensure sufficient stability. Inadequate insertion may weaken fixation and result in nonunion.
3. Proximal Nail Prominence
Avoid proximal nail prominence, as it may irritate the rotator cuff and cause subacromial impingement. Ensure the nail is properly countersunk.
4. Misaligned/Errant Reaming
Reaming must be performed with the fracture anatomically reduced and aligned. Any varus or translational malalignment during reaming will produce identical deformity upon nail insertion.
5. Distal Cortical Penetration
Evitare di penetrare la corticale umerale distale con il chiodo, specialmente in osso osteoporotico. Ciò può causare una frattura iatrogena dell’omerale distale o dolore. Se incerti, scegliere la lunghezza più corta tra due lunghezze di chiodo.
6. Penetrazione della vite
Evitare che le viti di bloccaggio penetrino attraverso l’osso subcondrale/la superficie articolare fino all’interno dell’articolazione. Ciò può portare al collasso della testa omerale e alla fuoriuscita della vite nell’articolazione.
7. Fissazione insufficiente della vite prossimale
Utilizzare una fissazione con numero massimo (tre o quattro) di viti piuttosto che una fissazione con numero minimo di viti nell’omero prossimale per ottenere una maggiore stabilità, specialmente in osso osteoporotico.