Wijzigingen in het ingangspunt voor intramedullaire nageling van proximale femurfracturen: de centrale collineaire methode

De reconstructienagel is een effectieve behandeloptie voor proximale femurfracturen en wordt momenteel veelvuldig toegepast in de klinische praktijk. Veelvoorkomende insteekpunten zijn de piriformisfossa en de trochanterfossa, elk met eigen voordelen en nadelen. Sommige chirurgen pleiten ook voor het gebruik van het mediale aspect van de grote trochanter als insteekpunt om iatrogene varusdeformatie van het proximale femur te voorkomen.

De botanatomie van het proximale femur varieert echter aanzienlijk tussen patiënten. Bovendien maken de diverse geometrieën van verschillende intramedullaire nagelontwerpen het moeilijk om één optimaal insteekpunt vast te stellen.

Internationale auteurs hebben de centrale collineaire insteekpunt , zo genoemd omdat het zich in het midden van de femorale hals bevindt en collineair is met het mergkanaal. Dit ingangspunt ligt direct voor de piriformisfossa. Het gebruik ervan vergemakkelijkt een nauwkeurige plaatsing van de reconstructionschroef in het midden van de femorale hals en vermindert het risico op perforatie van de anterieure corticale laag van het distale femur.

Techniek voor het bepalen van het ingangspunt: de punt van de gidsdraad wordt geplaatst in het midden van de femorale hals en uitgelijnd met het mergkanaal.

Op de laterale röntgenopname is de punt van de gidsdraad zichtbaar in het midden van de femorale hals.

Laat het me weten als u een gedetailleerdere uitleg of extra opmaak nodig heeft (bijvoorbeeld voor een presentatie of publicatie).