Basit Eğik Tibia Kırıkları İçin MIPO Plak Fiksasyonu

Belirtileri

– Kompreyon plaklaması, herhangi bir basit eğik tibia kırığı için kullanılabilir.
– Kompreyon plaklaması, önemli yer değiştirmeye sahip çocuklarda anatomiye uygun redüksiyon gerektiren ve büyüme plakaları hâlâ açık olan kırıklar için özellikle uygundur.
– Minimal invaziv osteosentez (MIO), kapalı redüksiyon ile anatomiye uygun hizalama etkili bir şekilde sağlanabildiği takdirde seçilmiş basit eğik kırıklar için uygundur.

Genel Hususlar

Diz veya ayak bileği eklemlerine yakın tibial şaft kırıkları, plaka fiksasyonu gerektirebilir. MIO'nun avantajı, kırık bölgesinin biyolojik ortamını korumasıdır. Cilt kesilerini ve cerrahi disseksiyonu azaltarak, dolaylı redüksiyon tekniklerini ve temel plaklama prensiplerini kullanarak kemik veya yumuşak dokulara önemli zarar vermeden yeterli fiksasyon ve hizalama sağlanabilir.

Çok parçalı kırıklar köprüleme teknikleri gerektirirken, kısa oblik veya transvers kırıklar mutlak stabilite elde etmek ve kompresyon fiksasyonu kullanılmadığında basit kırıklarda oluşan yüksek gerilimden kaçınmak için kompresyon plakalarıyla fikse edilmelidir.

Azalma

Uçlu Redüksiyon Pensleri

Kompresyon plakası fiksasyonu (mutlak stabilite) için kırık bölgesinin doğru redüksiyonu kritiktir. Mümkün olduğunda redüksiyon pensleri çok değerli bir destek aracıdır. Uçlu redüksiyon pensleri oblik kırıklar için perkütan olarak kullanılabilir.

Redüksiyon pensinin yerleştirilmesi kritik öneme sahiptir. Uzunluk geri kazandıktan sonra, her bir pens ucunun kırık redüksiyonundan sonra işgal edeceği konumda önceden yerleştirilmesi gerekir. Şematik gösterimde de görüldüğü üzere, pens dişleri kırık yüzeyine dik olarak yerleştirilmelidir.

Enine kırıklarda redüksiyon pensi, kırık yüzeyini doğrudan sıkıştırmak için kullanılamaz. Bu durumda, her bir kırık parçasına bir adet perkütan uçlu redüksiyon pensi yerleştirmek kırığın ayarlanmasına yardımcı olur.

Ayarlabilir Gerilim Cihazı (ATD)

Ayarlabilir gerilim cihazını (ATD) uzaklaştırma modunda kullanmak için öncelikle önceden bükülmüş plakayı distal kırık parçasına sabitleyin. Daha sonra ATD ile plağın diğer ucuna bir uzaklaştırma kuvveti uygulayın.

Uzaklaştırma, kırık yüzeylerinin hassas redüksiyonunu kolaylaştırır. Kırık yeterince redükte edildikten sonra ATD’yi sıkıştırma moduna geçirin ve interfragmenter sıkıştırma ile mutlak stabilite elde etmek amacıyla kırığı yükleyin.

Plakanın kırık düzlemine göre konumuna bağlı olarak, plakanın kırık bölgesinde hafifçe fazladan bükülmesi gerekebilir; böylece plakanın karşı tarafında ve komşu alanda sıkıştırma oluşturulur.

İtme-Çekme Vidası

Ön-bükülmüş plağı bir ana kırık parçasına sabitleyin. Daha sonra plağın ucunun proksimalinde bir çift kortikal itme-çekme vidası yerleştirin ve laminar yayıcıyı kullanarak plağa dolaylı olarak distraksiyon uygulayın; bu, kırık uçların redüksiyonunu kolaylaştırmak için onları ayırır. Yeterli kırık redüksiyonu sağlandıktan sonra, kırık uçlarına sıkıştırma uygulamak üzere itme-çekme vidası ile plağın arasına Verbrugge pensini yerleştirin.

Plakanın kırık düzlemine göre konumuna bağlı olarak, plakanın kırık bölgesinde hafifçe fazladan bükülmesi gerekebilir; böylece plakanın karşı tarafında ve komşu alanda sıkıştırma oluşturulur.

⚠️ Not: Eğik bir kırıkta sıkıştırma plağı fiksasyonu yapılırken, plağa ve sabit kemik segmentine bir "koltuk altı" (dar açı) oluşturulmalıdır.

Şematikte gösterildiği gibi, ilk sıkıştırma vidası ya da Verbrugge pensi plağın karşı ucuna yerleştirilirse, sıkıştırma stabilite kaybına ve kötü redüksiyona neden olur.

Nihai Kırık Redüksiyonu

Redüksiyon Mengenesi

Nihai redüksiyon, iki küçük insizyon aracılığıyla uçlu redüksiyon mengenesi yerleştirilerek sağlanır. Bu mengeneler genellikle planlanan lag vida yörüngesi boyunca yerleştirilir.

Levha

Redüksiyon ayrıca kırığın plaka üzerine redükte edilmesiyle de sağlanabilir. Plakanın bir kırık parçasına sabitlenmesinden sonra, iyi pozisyonlandırılmış kortikal bir vida, komşu parçayı plakaya doğru çeker ve bu sayede parça yer değiştirmesi düzeltilir.

Bu tekniğin etkili olması için plaka kemik yüzeyine uyacak şekilde konturlanmalıdır. Cerrah aynı zamanda redüksiyonun dik düzlemde (sadece gösterilen AP görünümünde değil, aynı zamanda lateral görünümde de) yeterli olduğundan emin olmalıdır.

Plaka Seçimi ve Hazırlığı

Plaka Seçimi

Plaka uzunluğu, kırık bölgesinin üstünde ve altında simetriye göre belirlenir. Kırığın her iki yanında en az 3–4 vida deliği gereklidir.

Başka bir kılavuz, kırık yerinin izin verdiği ölçüde plakanın uzunluğunun kırık bölgesinin uzunluğunun yaklaşık üç katı olması gerektiğidir.

Genel olarak, daha az vida ile kullanılan uzun bir plaka en etkilidir. Kırık distal veya proksimal uçlara çok yakın ise, eklem yüzeyine yakın kısa segmentte simetrik olarak uzun bir plaka için yeterli alan olmayabilir. Bu durumda, metafizde çoklu vida deliği seçeneği sunan ve kısa periartiküler segmentte sabitlemeyi iyileştiren bir plaka seçilmelidir.

Kemik kalitesi zayıfsa veya kırık daha yumuşak metafizal kemik içine uzanıyorsa, kilitlemeli bir plaka gerekebilir.

Sıkıştırma Vidaları

Redüksiyondan sonra kırık uçlarına sıkıştırma uygulayın. Bu, ayarlanabilir gerilim cihazı (ATD) veya Verbrugge pensleriyle birlikte kullanılan itme-çekme vidası ile sağlanabilir.

İyi indirgenmiş bir kırıkta, ek sıkıştırma, ana kırık parçasının karşı tarafına bir vida ile uygulanabilir. Bu vida, dinamik sıkıştırma (DC) plakasındaki bir deliğe doğru, bir kılavuzdan eksantrik olarak yerleştirilir.

❇️ İpucu: Perkütan vida yerleştirme
Vidalar, plaka yerleştirilirken yapılan küçük kesitlerden, plakanın her iki ucundan da yerleştirilebilir. Plakanın orta kısmındaki vida deliklerinin konumları, cilt üzerine aynı uzunlukta bir plaka yerleştirilerek ve ardından vida deliği konumları cilt üzerine işaretlenerek belirlenebilir. Günümüzde, geleneksel plakalar üzerinden güvenli perkütan vida yerleştirmeyi sağlayan özel matkap kılıfları mevcuttur. Alternatif olarak, lateral floroskopi cerrahın plaka vida deliği konumlarını belirlemesine yardımcı olabilir.

Parçalar arası Lag Vidası

Daha fazla stabilite gerekiyorsa, yapısal stabiliteyi artırmak amacıyla plaka üzerinden bir parçalar arası lag vidası yerleştirilebilir.

Parça arası gecikmeli vida, bir plaka deliğinden geçmeden kırık yüzeyine dik olarak da yerleştirilebilir. Bunun için kırığın yeterli eğimde olması gerekir. Bu vida, plaka sıkıştırması tamamlandıktan sonra yerleştirilmelidir.

Kalan Vidaların Yerleştirilmesi

Kalan vidaları uygun aralıklarla yerleştirin. Unutmayın: uzun plaka fiksasyonu daha etkilidir ve diafiz segmentinde daha az vida gereklidir. Aşırı uzun vidaları uygun uzunlukta vidalarla değiştirin.