Жылдызчалык фиксация системаларынын негизги түрлөрү кандай? Алдыңкы, арткы жана минималдуу инвазивдүү системалар үчүн көрсөтмөлөр кандай?

Омуртканын туруктуулугун камсыз кылуу үчүн омурткалык сегменттерди бириктирүүгө жана зыяндуу кыймылды токтотууга таптык турганда тескере жана надеждуу фиксация керек. Ичтен бекемдөө системалары бул туруктуулукту омурткалык ар түрдүү патологияларында иштетүү үчүн алтын стандартын түзөт. Омурткалык ичтен бекемдөө күрөшүү чараларынын айрым түрлөрү, алардын механикалык принциplerи жана клиникалык көрсөтмөлөрү ортопедиялык хирургдар, неврохирургдар жана омурткалык маман-дар үчүн маанилүү. Ар бир ыкма пациенттердин натыйжаларына, жоголгон убакытка жана узак мөөнөттүү бириктирүүнүн ийгиликтүүлүгүнө таасир эткен өзүнчө биомеханикалык артыкчылыктары жана хирургиялык компромисстери менен белгиленип калат.

Заманбап омурткалык хирургиясы үч негизги ичтен бекемдөө стратегияга таянат: алдыңкы жактан кирүү, арткы жактан кирүү жана минималдуу инвазивдүү техникада. Ар бир категория өзүнчө инструменттерди, анатомиялык экспозиция талаптарын жана биомеханикалык жүктөм бөлүштүрүү өзгөчөлүктөрүн камтыйт. Тиешелүү ичтен бекемдөө метод патологиянын жайгашуу ордуна, пациенттин анатомиясына, сөөктүн сапатына, хирургдун квалификациясына жана бириктирүүнүн талап кылынган архитектурасына байланыштуу. Бул макала негизги түрлөрдүн ар биринин негизги өзгөчөлүктөрүн, клиникалык көрсөткүчтөрүн жана практикалык эсепке алуу талаптарын изилдейт ичтен бекемдөө система заманбап омуртка хирургиясында.

Антэриор омурткалык ички фиксацияны түшүнүү

Антэриор ички фиксациянын механизм жана биомеханикасы

Антэриор ичтен бекемдөө системалары инструменттерди турант түрдө омуртка денелерине каршы жактан жайгаштырат. Бул ыкма омуртканын массанын борборуна жакын жүктөрдү ташуучу аппараттарды орнотот, бул механикалык тейлештирилген муздактык түзөт. Антэриор ичтен бекемдөө күрөштөрүнүн ичинде пластинкалардын системалары, кейдж-күрөштөрү жана пластинкалар менен интеркорпоралдык импланттарды бириктирген гибрид конструкциялар кирет. Омуртка денелери өзүнчө цервикалдык жана люмбалдык омурткада чоң басымды ташыйт, антэриор ичтен бекемдөө бийомеханикалык түрдө ийлөнүш-тартылуу жараланууларды жана бир нече сегментти көрсөткөн дегенеративдик диска ооругун башкарууга ыңгайлуу.

Алдыңкы ички фиксация үчүн клиникалык көрсөтмөлөр

Антэриор ичтен бекемдөө цервикалдык спондилозго, көп деңгээлдүү дегенеративдик диска ооругуна, алдыңкы омуртка денесинин сынгандарына жана реконструкция талап кылган кифотик деформацияларга жакшы натыйжа берет. Бир деңгээлдүү же эки деңгээлдүү цервикалдык дегенеративдик шарттар алдыңкы ичтен бекемдөө техниканын эң көп таралган колдонулуштары болуп саналат. Алдыңкы ичтен бекемдөө диск материалдары же остеофиттер менен басылып калган нейралдык элементтерди туурасынан декомпрессиялоого мүмкүндүк берет жана бир уктаа диск бийиктигин жана сагитталдык тээрбишти калыбына келтирет. Арткы элементтери бузулган, арткы хирургиялык дарылоо өткөрүлгөн же дорсальдык инструментация үчүн анатомиялык жагынан ыңгайсыз пациенттер алдыңкы ичтен бекемдөө стратегияларынан көп пайда алат. Туурасынан алдыңкы жол менен иштөө циркулярдык фьюзияга караганда кан жоготуу жана операция узактыгын азайтат, анткени циркулярдык фьюзия алдыңкы жана арткы жолдорду талап кылат.

Арткы омуртка ички фиксация системалары

Винт-чубук конструкциясынын дизайн жана жүктүн таралышы

Арткы ичтен бекемдөө системалар заманбап омурткалык хирургияны башкарат, бул жерде чыбыктын арткы тарабына орнотулган винттар узундугу боюнча чубуктар менен бириктирилген. Бул архитектура ийилүүгө, жайылууга жана кесилүү күчтөрүнө каршы жакшы каршылык көрсөтөт, ошондой эле жараланган же дегенеративдик сегменттер боюнча сегменттик кыймылдын башкаруусун сактайт. Арткы ичтен бекемдөө конструкциялар бир нече омуртка деңгээлине созулуп, баштан баштап сакралдык облустарга чейинки омурткалардын ар түрлүү анатомиясын камтышы мүмкүн. Чыбыктын арткы тарабына орнотулган винттар негизинде иштеген системалардын ичтен бекемдөө принциптери алдыңкы жана арткы жүктөргө каршы туруктуу консольдук конструкцияларды түзөт, бул татаал травматикалык жаралануулар жана авыр дегенеративдик патологиялар үчүн ыңгайлуу.

Арткы ички фиксация үчүн көрсөтмөлөр

Арткы ичтен бекемдөө травматикалык сынгык-дислокацияларды, ретропульсия менен бурст сынгыктарды, спондилолистезди жана оор дегенеративдик спондилозду турганда негизги фиксация ыкмасы болуп саналат. Стеноз менен бирге көп деңгээлдүү люмбалдык дегенеративдик дискалык оорулар жана листелессизм көбүнчә арткы ичтен бекемдөө такырыбында жетиштүү стабилизация үчүн талап кылат. Арткы ичтен бекемдөө системалары бир нече сегментти сегменттик редукциялоо жана стабилизациялоо талап кылган жогорку даражадагы спондилолистезде жакшы натыйжа берет. Жаштардын идиопатиялык сколиозун дарылоодо арткы ичтен бекемдөө технологиясы коррекцияны жетиштүү жана сактоо үчүн кеңири колдонулат. Опуху, инфекциялар жана арткы элементтерге таасир эткен же стабилизациялоочу структуралардын жойулушуна алып келген воспалительдик шарттар көбүнчә арткы ичтен бекемдөө ыкмаларды талап кылат. Арткы анатомия көбүнчә жаштарда же остеопоротикалык пациенттерде алдыңкы вертебралдык дене сыйымдуулугуна караганда пединкуляр винттардын туташуусу үчүн күчтүүрөөк сөөк сыйымдуулугун камсыз кылат.

Минималды инвазивдүү ичке фиксация ыкмалары

Ичке фиксация үчүн перкутанттык жана тубулярдык ыкмалар

Эч нерсе жок түзелмейт ичтен бекемдөө бул ыкмалар ачык ыкмаларга салыштырмалуу фиксация сапатын сактап калуу менен жумшак тканьдагы травма кылууну азайтуу үчүн кичине кесилгелерди, перкутанттык винттарды орнотуу жана тубулярдык ретрактордук системаларды колдонот. Минималдуу инвазивдүү ичтен бекемдөө ыкмалар арка мускулатурасын сактап калат, кан жоготууну азайтат жана реабилитацияны тездетет. Перкутанттык педикул винттарынын технологиясы анатомиялык чектөөлөрдүн ичинде винттарды так орнотуу үчүн үч өлчөмдүү траекториялык пландоо жана флюороскопиялык башкарууну камтыйт. Минималдуу инвазивдүү ичтен бекемдөө системалар айрым инструменттерди камтыйт, анын ичинде латералдык масса винттары, трансламинардык винттар жана перкутанттык стерженьдерди орнотуу ыкмалары. Минималдуу инвазивдүү ичтен бекемдөө процедураларды үйрөнүүнүн кыйынчылыгы ачык ыкмалардан жогору, ал үчүн арнанган даярдык жана операция убактысында арнанган түрдөгү түрткүлөр керек.

Минималдуу инвазивдүү ичке фиксация үчүн көрсөтмөлөр жана пациенттерди тандау

Эч нерсе жок түзелмейт ичтен бекемдөө фокалдык патологиясы бар пациенттерге, чектелген фьюжн менен дарылоого жарамдуу, олордун ичинде көп коморбидитеттери бар жаштар жана тез жоголуу мөөнөтүн каалоочулар. Бир деңгээлдүү жана эки деңгээлдүү дегенеративдик шарттар минималдуу инвазивдүү ичтен бекемдөө техниканын идеалдуу кандидаттары болуп саналат. Минималдуу инвазивдүү ичтен бекемдөө ыкмалар оорулууларга пайдалуу, алардын ичинде оорулуулардын салмагы ашыкча, ревизиялык операциянын тарыхы бар же арткы жактагы көп рубцалуу ткань бар, анда ачык экспозиция техникалык кыйынчылыкка учурайт. Острык травматикалык сынгылар жана катуу тканьдын жараланышы минималдуу инвазивдүү ичтен бекемдөө ыкманын тандалышын оправданат, анткени бул иштегенде кошумча иатрогендик зыянды минималдаштырат. Минималдуу инвазивдүү ичтен бекемдөө техниканын тактыгы жана коопсуздугу бир же эки сегменттүү конструкцияларга чектелген учурда жогору болот, анткени кеңири экспозиция кыйынчылыктары техникалык кыйынчылыкты көтөрөт.

ССС

Анткени белгилүү бир пациент үчүн антэриор же постэриор ички фиксация кайсысы оптималдуу болот?

Патологиянын жайгашуусу, деформациялык үлгүсү, сөңкүрдүн сапаты жана пациенттин башка оорулары ичке фиксацияны тандаш үчүн негиз болот. Алдыңкы ичке фиксация вентралдык патологияга жана кифотикалык деформацияларга ыңгайлуу, ал эми арткы ичке фиксация дорсальдык элементтердин кошулушуна, спондилолистезге жана көп деңгээлдүү турмушсуздулукка жакшы жооп берет. Пациенттин анатомиясы, мурунку операциялык тарыхы жана хирургдун билими да ичке фиксациянын ыкмасын тандашта маанилүү таасир этет.

Минималдуу инвазивдүү ичке фиксация ачык ичке фиксация процедуралары менен салыштырмалуу тең бириктирүү көрсөткүчтөрүн камсыз кыла алабы?

Ооба, аз инвазивдүү ичке фиксация ачык ичке фиксацияга салыштырмалуу бир же эки сегменттүү патологияга колдонулганда бириктирүүнүн ошондой гана деңгээлине жетет. Узак мөөнөттүү изилдөөлөр минималдуу инвазивдүү ичке фиксациянын кандайдыр бир кандидаттар үчүн эквиваленттүү сыйдык бириктириши, инфекциянын төмөнкү деңгээли жана компликациялардын азыраак болушун көрсөтүшөт. Бирок ичке фиксациянын натыйжалары пациенттин тандалышына, техникалык тактыкка жана жетиштүү сыйдык контактка, башкача айтканда, операциялык ыкма гана эмес, башка факторлорго да байланыштуу.

Сыйдык сапаты ичке фиксация системасынын тандалышына жана импланттардын өлчөмүнө кандай таасир этет?

Остеопоротикалык сыйгып калган сөңкүр сымал кемик ичке фиксация үчүн винттардын тартылу күчүн чектейт, ошондуктан ичке фиксация импланттарынын диаметри кеңейтилүүгө же цемент менен күчөтүү ыкмаларына муктаж болот. Сапаты төмөн кемикте ичке фиксация системалары жүктү башка сегменттерге таратуу үчүн узундугу узартылган конструкцияларды талап кылат. Сапаты төмөн кемикке ээ болгон пациенттер ичке фиксация ыкмаларынан көбүрөөк беттин аянтын камтыган жана винт негиздүү конструкцияларга гана таянбаган түрлөрүн колдонуудан пайда алат.